In het lange zaalseizoen leek TOP/IAA fresh al alles meegemaakt te hebben. Toch kwam daar in de eerste promotie/degradatiewedstrijd nog iets nieuws bij: een verlenging. Die moest er komen omdat de stand na 50 minuten 16-16 was. In de extra tijd verloor TOP echter toch nog van KCC/CK Kozijnen met 17-18. Die uitslag was niet nieuw. Wél weer nieuw was de vraag of die verlenging er überhaupt had moeten komen.
Zonder context kon je die vraag op verschillende manieren beantwoorden. Het antwoord was ‘nee’ als de tweede helft net zo was verlopen als de eerste. Daarin was KCC gewoonweg op alle aspecten beter geweest. Het had TOP nauwelijks ruimte gegeven, was fysiek sterker, reboundde beter en het dwong TOP tot het maken van fouten en dat deed de ploeg dan ook ruimschoots. Dat het zelf niet veel scoorde, was eigenlijk het grootste manco van de ploeg uit Capelle aan den IJssel. Toch leek TOP met 6-9 bij rust geen kans te maken. De thuisploeg speelde zelfs zo onmachtig dat de return komende maandag overbodig leek.
Dat was allemaal afgemeten aan de verhoudingen in het veld maar toen KCC na de hervatting 6-10 maakte, leek de partij ook cijfermatig beslist: dat gat was normaal gesproken te groot. Maar hier was geen sprake van een normale wedstrijd. Zes doelpunten op rij brachten TOP binnen de tien minuten op 12-10 en van een verschil was geen sprake meer. TOP had zich bewonderenswaardig teruggevochten en KCC had er geen antwoord op. Groter werd het gat niet maar een belangrijk moment was de gemiste strafworp van Nick Pikaar op 15-14. Koen Collée maakte met zijn zevende treffer gelijk en Laura van der Linden zette met een doorloop KCC weer op voorsprong. Tim Dekker maakte uit een strafworp 16-16.
Het tactisch wisselen van spelers was toen al lang aan de gang en Thimo Winter – eerder had hij ook al gescoord – kwam opnieuw in het veld als goalgetter. Nick Pikaar had al een dure misser gemaakt toen de laatste aanval in de slotseconden leidde tot het meest besproken moment van de avond. Zoals TOP de playoff-finale in de laatste seconde verloor, toevallig tegen Winter, leek hij hetzelfde kunstje nu zelf uit te halen. Winter schoot raak, iedereen rekende op 17-16 maar Ronald Buis en Jeffrey Miechels oordeelden dat de treffer buiten de tijd was gemaakt.
In de verlenging scoorde Winter alsnog maar treffers van Koen Collée en Randy Oosting waar een luchtje aan leek te zitten brachten KCC toch nog de eerste winst: 17-18. Een gemiste doorloop van Tim Dekker in de laatste minuut kon dat niet voorkomen.
De vraag was echter of die verlenging er überhaupt had moeten komen. Experts zeiden dat een losgelaten bal vóór de zoemer meetelt. Dat betekent dat als de bal in de lucht is, de zoemer gaat maar de bal gaat door de korf, er sprake is van een geldig doelpunt. Beelden wezen uit dat Winter de bal vóór de zoemer had losgelaten en dat – mochten de experts het bij het rechte eind hadden – er geen verlenging had mogen komen.
Dat die er nu wel kwam, had nu een wel een heel vervelend effect voor de Sassenheimers, want nu verdedigt KCC maandag in eigen huis een 1-0 voorsprong. Dat voelde als onrecht bij de thuisploeg.
Het had dan ook niet zover mogen komen. Ondanks dat was het ook reëel om te zeggen dat ondanks de geweldige terugkomst en de enorme vechtlust een aantal manco’s weer zichtbaar waren met als grootste het gebrek aan scorend vermogen. Weet TOP echter twee helften zoals de tweede in deze partij te brengen, dan maakt het toch een kans op de ultieme laatste partij. Ook dat zou iets nieuws zijn wat de moeite waard is om mee te maken.
HWH
