Harderwijk is volgend jaar opnieuw vertegenwoordigd in de Korfbal League. Unitas/Perspectief degradeerde vorig jaar, werd dit jaar vierde in de KL2, versloeg de nummer een (AWDTV) in de play-offs en in de finale ook nog TOP/IAA fresh. En dat op het allerlaatste moment, in de zoemer viel de 18-17 door de mand. TOP had geeneens tijd zich zorgen te maken over een naderend verlies: het was doelpunt, einde wedstrijd en voorlopig nog geen promotie. De Sassenheimers bleven achter met een onbestemd gevoel.
Uit sportief perspectief was de opzet van de KL2 dit jaar een succes. Het duurde lang voordat de verschillen tussen de clubs duidelijk werden en uiteindelijk bleven de vier sterkste over. De play-offs waren vervolgens enorm spannend met heel kleine verschillen en daardoor natuurlijk ook grote teleurstellingen. Eerst bij AWDTV dat als kampioen toch moest afhaken en DSC dat zich uiteindelijk met een punt geslagen moest geven.
Bij die twee voegt zich nu voorlopig ook TOP. De verwachtingen waren hooggespannen na de laatste twee zinderende partijen tegen DSC al wist men ook dat Unitas een geduchte tegenstander was. Dat was het al in de competitie geweest maar ook de manier waarop die ploeg in de plays-offs AWDTV had uitgeschakeld, was een waarschuwing.
Dat het niet lukte in de finale was dan ook niet te wijten aan onderschatting, Daniel Harmzen en Ruben Boode hadden zich terdege voorbereid en dat werk was ook te zien. TOP verdedigde sterk en gaf Unitas weinig ruimte. Toch kwam die ploeg met 2-0 voor en pas in de vijfde minuut scoorde TOP zelf voor de eerste keer.
Dat was voor een beslissingswedstrijd helemaal geen ongebruikelijk begin: er staat spanning op de teams en die hebben tijd nodig om het ritme te vinden. Deze keer bleek achteraf dat dat begin veel zei over de latere uitslag. Namen hoefden over het verloop niet speciaal genoemd te worden. Op een na.
TOP kwam na 2-0 ook met 4-2 achter, met 5-6 voor de eerste keer op voorsprong, met 7-6 achter en stond bij rust met 9-10 voor. Of anders gezegd: de verschillen waren ook deze wedstrijd weer heel erg klein. Het damesviertal van TOP was kwalitatief beter, bij Unitas hadden de heren wellicht een klein overwicht. Verdedigend had ook Unitas zijn tactiek goed bedacht.
Acht minuten na de rust leidde TOP met 10-14, een verschil dat eigenlijk in de hele competitie groot te noemen was. Het had ook de basis moeten maar ook kunnen zijn om de wedstrijd te winnen. Unitas scoorde niet makkelijk en met alleen maar af en toe een extra doelpunt had TOP de wedstrijd kunnen sturen. Wellicht niet door hem te controleren maar in ieder geval niet om hem nog weg te geven.
Dat gevoel bleef nu wel hangen: negen minuten scoorde TOP niet meer en tien minuten na die 10-14 was de stand 15-15. Spannend werd het met een paar goals om en om. Na 17-16 maakte TOP elf seconden voor tijd nog gelijk. Elf seconden waarin Noah Bijsterbosch nog twee keer kon schieten en waarvan zijn tweede in de laatste seconde tijdens de zoemer door de korf ging.
Het was niet zijn enige goal, ook de openingstreffer kwam van hem en achteraf zei die goal dus veel. Waar TOP goed verdedigde, de mogelijkheden had om de wedstijd in handen te geven, kon de rol van een scherpe spits toch de doorslag geven. Hoe teleurstellend dit verlies en gevoeld onnodig voor TOP ook was: met zeven doelpunten in de tweede helft liep de ploeg nog een keer tegen zijn zwakke punt aan: te weinig scoren.
Unitas had daarmee niets gestolen maar gewoon maximaal geprofiteerd van deze omstandigheden door met een knappe goal de partij te beslissen. Zo hard maar eenvoudig moest de conclusie voor TOP zijn.
Twee dingen konden ‘for the record’ verder nog vastgesteld worden. Ten eerste dat het cliché dat je met minder dan twintig doelpunten geen korfbalwedstrijd in de League gaat winnen, de kast in kan. Je kunt daar heel goed een wedstrijd mee winnen, dat bleek niet alleen in de play-offs. Wel dat je er altijd één meer moet maken dan je tegenstander om te winnen. Maar dat is geen cliché maar een feit. Ten tweede dat finales altijd slechte wedstrijden zijn. Dat is ongetwijfeld wel vaak het geval, maar deze finale, hoe ver van perfect ook, was behalve spannend zeker niet slecht.
Wie weet haalt TOP er extra kracht uit voor de promotie-degradatiewedstrijden die het tegen KCC moet gaan spelen. Promotie zit er nog steeds in, al zal het twee keer winnen van een Korfbal League-ploeg uit het hoogste niveau moeilijk worden.
HWH
