Door de promotie keert TOP terug in de Korfbal League 1. Het is de vijfde keer dat de club op het hoogste zaalniveau gaat uitkomen. Hierbij het tweede deel van een tweeluik met een terugblik.
Dertien seizoenen, van 2008 tot 2022, speelde TOP in de Korfbal League en het werd daarin vijf keer landskampioen. De laatste drie seizoenen verliepen raar, eerst door de gevolgen van corona, het laatste door wat het best omschreven kan worden als ‘intern gedoe’.
Het seizoen 19/20 werd na zeventien wedstrijden niet meer uitgespeeld omdat de coronamaatregelen dat niet meer toelieten. TOP stond op dat moment tweede. Als gevolg van het stilleggen van de competitie kon er niemand degraderen maar twee teams werden wel beloond met promotie. Het seizoen 20/21 kende daarom twee poules (A en B, beide bestaand uit zes verenigingen) en in de B-poule werd TOP tweede. De daarmee verbonden play-off verloor de ploeg.
Toen kwam het seizoen met het ‘interne gedoe’. Dragende spelers verlieten TOP en met wat overbleef, kon TOP geen vuist meer maken. Het seizoen 21/22 moest er ook voor zorgen dat er weer tien clubs overbleven van de twaalf die opnieuw in twee poules begonnen. TOP kwam in de degradatiepoule terecht en eindigde daarin op de vijfde plaats. Degradatie was een feit.
De beleidsmatige sores hielden aan maar TOP werd in het seizoen 22/23 toch vierde in het eerste seizoen in de Korfbal League 2, overigens niet alleen voor TOP het eerste seizoen in die klasse maar ook het eerste seizoen dat deze klasse überhaupt bestond. In de halve finale over maximaal drie wedstrijden verloor TOP twee keer kansloos van Dalto.
Hoewel er nog best kwaliteit was en de spelers hun best deden, zat er geen glans meer aan de ploeg. Lege tribunes versterkten dat tamelijk treurige beeld. Dat veranderde in het seizoen 23/24. Er stond weer een talentvolle basis die als derde eindigde. Verreweg de beste club in het reguliere seizoen was AW.DTV maar de Amsterdammers haalden de finale niet. TOP deed dat wel door de tweede en derde wedstrijd DSC te verslaan. Vooral de 17-18 in de beslissende wedstrijd in Eindhoven zal niet snel vergeten worden al werd die toch tamelijk spectaculaire partij overschaduwd door de finale, de wedstrijd om promotie naar de Korfbal League 1 dus. In een bomvolle en sfeervolle PKC-hal zorgden TOP en het Harderwijkse Unitas voor een absoluut gedenkwaarde partij. TOP stond met 10-14 voor, kwam op 17-16 achter maar elf seconden voor tijd dacht de ploeg toch een verlenging te hebben bereikt door de gelijkmaker. Het laatste schot van Unitas in de laatste seconde werd TOP alsnog fataal. In de zoemer viel de 18-17 door de korf.
TOP kreeg een herkansing en moest het opnemen tegen de nummer 9 van de Korfbal League 1, KCC. TOP had dus al vier zware wedstrijden meer gespeeld dan de ploeg uit Capelle aan den IJssel maar met een enorme inzet won TOP bijna de eerste wedstrijd. Het had winst moeten zijn: net als tegen Unitas werd het laatste schot vóór de zoemer bij de stand 16-16 gelost en de rake bal had daarom moeten tellen. Het scheidsrechtersduo besliste echter anders en in de verlenging die volgde, verloor TOP alsnog met 17-18. De tweede wedstrijd was de energie eruit, TOP verloor met 19-16 en liep promotie mis. Dat was wellicht sportief teleurstellend maar TOP keek terug op een seizoen vol spanning en mooie wedstrijden. De tribunes waren ook weer goed gevuld. De sfeer was terug.
Een plaats bij de eerste vier was weer de inzet in het seizoen 24/25. Promotie werd niet uitgesloten maar hoefde nog niet per se bereikt te worden volgens de plannen. TOP werd tweede, een straatlengte achter Dalto dat na het echec met AW.DTV het jaar daarvoor wel direct met promotie werd beloond: alleen de nummers twee, drie en vier streden na de reguliere competitie verder. TOP deed dat als de nummer twee waarin het weer DSC trof. Deze keer won, volkomen verdiend, de ploeg uit Eindhoven. TOP kreeg geen grip op een aantal manco’s zoals te weinig scoren en te lange periodes waarin er helemaal niet werd gescoord.
De basis was echter stevig genoeg, het kwam erop aan om de ploeg op details beter te maken. Dat lukte op een voortreffelijke manier in het seizoen 25/26. Er was rust rondom de selectie, de sfeer was goed, de selectie was breed en goed en spelers bleken zich ook individueel zo goed te hebben ontwikkeld dat het doel moest zijn: kampioen worden. Tot de beslissende wedstrijd werd daar niet officieel over gesproken maar het seizoen ontwikkelde zich zo dat een kampioenschap het enige logische gevolg moest zijn van een prima reeks wedstrijden waarin vooral de stabiliteit en de mentale weerbaarheid van de ploeg opvielen. Vijftien wedstrijden bleef TOP ongeslagen, twee keer was er puntverlies zodat in wedstrijd zestien een puntje genoeg was om kampioen te worden én direct te promoveren. Het werden twee punten, en hoe. KV Wageningen werd overklast en via 13-2 bij rust eindigde de partij in 25-9 waarmee TOP na vier jaar weer op het hoogste niveau mag gaan meedoen.
HWH
