WEDSTRIJDVERSLAGEN selectie

Interview Celeste Split

Celeste Split heeft zich neergelegd bij einde seizoen:
“Je wilt geen kampioen worden, je wilt Ahoy winnen”.


De enige basisspeelster van TOP/SolarCompleet 1 die in de wedstrijdrecensies nog niet aan het woord was geweest, was Celeste Split. Met het inmiddels voortijdig en gedwongen beëindigde seizoen 2019/2020 zal dat ook niet meer gebeuren. Toch, met name zelfs juist nu, is er veel te vragen aan de speelster die door een blessure toch al een moeilijk seizen kende.


Hallo Celeste, hoe gaat het ermee?

Naar omstandigheden gaat het goed. Ik ben gezond en dat geldt voor de mensen om mij heen ook. Dat is al heel wat want je hoort her en der hele andere verhalen. Natuurlijk mis ik het korfbal maar nu na al deze rare weken ben ik er, zoals de meeste mensen waarschijnlijk wel, aan gewend. Je vindt andere dingen om de dag te vullen en in te delen. Je wereldje wordt wel wat kleiner dan normaal maar het is goed te doen.

Laten we nog eens teruggaan naar de week in aanloop naar LDODK, wat de laatste competitiewedstrijd had moeten zijn. Wat weet je er nog van?

Wat me vooral bij staat, is het abrupte einde. Er was natuurlijk al sprake van problemen door het coronavirus en toen kwam die persconferentie van Rutte. Volgens mij waren Barbara en Maaike al onderweg toen de regering besloot dat alles plat ging en we dus ook niet meer mochten trainen. In de app berichtten we elkaar dat het seizoen voorlopig stil zou gaan liggen en dat was het. Van het ene moment op het andere mag je niet meer met elkaar trainen waar je elkaar anders vier keer per week heel intensief ziet. Nog los gezien van het stoppen van de competitie zelf, was dat abrupte einde gewoon heel raar. Wat het nog vreemder maakte, was dat je niet wist hoe lang het zou gaan duren. Totdat langzaamaan doordrong: dit is menens, uitzichtloos en troosteloos.

Onlangs werd bekend dat het seizoen definitief is beëindigd. Was je het daarmee eens?

Volledig. Het is goed dat de competitie niet meer wordt uitgespeeld. Kijk, je zit in een proces, je leeft ergens naar toe, het is een onderdeel in een heel proces. Dat stopte abrupt en hoe langer dat duurt, hoe minder je terug kunt naar die fase. Stel dat er binnenkort toch gespeeld had kunnen worden onder bepaalde voorwaarden, dan had dat niets meer met de situatie van half maart te maken. Degene die dan als winnaar uit de bus was gekomen was de winnaar geweest van alleen die hervatting. Ik zou op zo’n manier geen kampioen willen worden. Bovendien: je wilt winnen in een vol Ahoy, niet kampioen worden in een lege hal.

Had jij zelf een eventuele finale kunnen halen met je blessure?

Daar zijn de deskundigen het over oneens. Vast staat dat er geen 100% fitte Cel was geweest. De pees onder mijn voet is geïrriteerd en dat was en is nog steeds niet over. Ik zou zeker gaan spelen, maar dat zou niet zonder pijn en pijnstillers zijn gegaan. Maar hoe lang en welke wedstrijden: we zullen het nooit weten.

Dat roept een gewetensvraag op: ben jij onder die omstandigheden niet ergens blij dat het zo gelopen is?

Daar zal ik een eerlijk antwoord op geven. Maar eerst moet ik vaststellen dat we er goed voor stonden. Alle blessures, ik was niet de enige, werden perfect opgevangen door de invallers. We waren er gewoon heel dichtbij en zonder die corona-toestanden had ik zeker gewild dat het seizoen was doorgegaan. Daartegenover staat dat ikzelf door die blessure niet zo’n fijn seizoen had en er was ook kans dat ik helemaal niet meer had gespeeld, of verwaarloosbaar weinig. Daarom moet ik ook eerlijk zeggen dat het het mij persoonlijk niet slecht uitkwam dat het seizoen zo eindigde. Het geeft mij voorlopig rust omdat ik in alle rust kan herstellen, zonder druk.

Hoe staat het met TeamNL?

Dat is nu ook onduidelijk. Aan het eind van de zaal kwamen we al niet meer zo vaak bijeen op Papendal, dus op dat moment veranderde er niet heel veel. Wel werd iedereen zoals gebruikelijk nog lichamelijk goed in de gaten gehouden met hartslagmeters en een app op de telefoon omdat niet duidelijk was hoe lang de stop zou gaan duren. Nu verschilt dat per individu. Normaal gesproken zouden we vanaf mei weer meer bij elkaar gaan komen ter voorbereiding op het EK maar hoe dat er nu uit gaat zien, weet ook nog niemand. De individuele sporters kunnen wat makkelijker trainen dan teamsporters en waarschijnlijk zullen wij wat meer geduld moeten hebben. Wat wel heel fijn is, dat we wel onze topsportersstatus hebben gehouden.

Hoe houd jij jezelf fit?

Dat is best lastig. Ik ben gewoon niet zo’n trainingsbeest dat graag in het krachthonk zit. Ik heb een bal nodig en mede-sporters om me heen om lekker te kunnen trainen. Dat zit er voorlopig nog niet in. Ik heb wel een paal geleend van mijn oude club Die Haghe. Alleen is mijn tuin wat kleiner dan een korfbalveld en als ik geen ruzie met de buren wil krijgen, zit er niet veel meer in dan wat korte schoten en strafworpen te trainen.

Dus we zien straks een Cel die tien kilo te zwaar is?

(lacht). Dat zal wel meevallen Maar een beetje oppassen is het wel, want ik hou ook gewoon van lekker eten en gezelligheid.

Veel selectiegenoten hebben allerlei sporttips gepost. Heb jij er ook een?

Die filmpjes zijn hartstikke leuk. Dat is nog een beetje positief aan de situatie: er komt een heleboel creativiteit los. Maar mijn tip zou zijn: doe vooral de sportieve dingen die je leuk vindt want dan hou je het het langste vol.

Hoe kijk je naar het volgende seizoen?

Dat is bijna niet te doen omdat alles zo onzeker is. Er is wel een conceptplanning voor de League gestuurd maar dat is ook maar een concept. Het is gewoon heel onzeker allemaal. En dat is heel jammer want het zou een heel interessant seizoen kunnen worden. Ik als speelster onder coach Leon, die medespeler was in 2011, het jaar van onze eerste titel. En met Wim en Daan, die met mij die finale speelden, als coach bij tegenstanders.

En met Jan als de nieuwe bondscoach…

Jan… Voor iedereen is de huidige situatie - laat ik me even tot de sport beperken - vervelend. Maar voor degenen die hun carrière beëindigen helemaal. Laat ik me van hen nu even beperken tot Jan. Iemand met zo’n staat van dienst en die zó gedreven bezig was om zijn laatste seizoen ook nog tot een succes te maken… Het is triest dat het zo plotseling eindigt. Ik hoop dat we op enig moment - en laten we hopen dat het zo snel mogelijk is - alsnog op een mooie manier afscheid kunnen nemen van deze geweldige trainer. Dat verdient hij.



 

Share