Even bellen met ...

De finale: Fortuna - TOP 20-24. Even bellen met...

Zaterdagmiddag Korfbal League finale: Fortuna/Delta Logistiek - TOP/SolarCompleet 20-24

Zondagmiddag even bellen met… Daniel Harmzen



O’e, o’e, o’e o’e! Wie aar de tjempjens, wie aar de tjempjens!

Dag Luuk! Mag ik Daniel even spreken?

O’e, o’e, o’e, o’e. Papa heeft weer au.

In zijn hoofd?

Weet ik niet.

Maakt niet uit. Roep je’m even?

Papa! Hier is HWH!

Jooooooooo!

Ha Daan! Gefeliciteerd nogmaals! Heb je nog lang feest gevierd?

Het was een latertje, ja, Natuurlijk door de gewonnen wedstrijd maar zo’n laatste dag is ook een uitlaatklep. Het is altijd een lang seizoen met alle trainingen, wedstrijden, besprekingen, spanning en ga maar door. Dan mogen de teugels ook wel eens los. Maar gisteren was natuurlijk wel een heel speciaal feest, zeker voor mij. Het zal een mooie herinnering blijven.

Het hoeveelste interview is dit voor je in de afgelopen weken?

Ik ben de tel kwijt. Dat geldt niet voor de vragen. Die waren vaak dezelfde.

Weet je zeker dat je gaat stoppen? Wat was de mooiste titel?

Dat soort vragen, ja.

Laten we die hier dan maar overslaan.

Graag. Maar ik bedoel er niets mee ten opzichte van alle media. Het viel gewoon op dat er enorm veel aandacht was, veel meer dan in andere jaren. Dan komen veel vragen telkens terug maar de aandacht was leuk. Neem het interview op NPO1: die gasten hadden zich goed voorbereid en waren echt geïnteresseerd. Het was heel positief allemaal.

Over de finale heb ik in dat kader dan ook niet veel te vragen. Die sprak voor zich en is daarna al tig keer naverteld.

Ik heb nog niet alles gelezen. Voor mij was het moment in ieder geval de 12-14 van Celeste. Ik vond ons vanaf het begin verreweg de betere ploeg alleen kwam Fortuna aardig terug. Iedereen had natuurlijk hun wedstrijd tegen PKC gezien en daar ga je dan toch aan denken. Alleen hebben we in de time-out nog even elkaar voorgehouden dat ons zoiets niet ging gebeuren: kop erbij houden en je eigen plan trekken. De goal van Celeste onderstreepte dat en daarna liepen we ver uit en beslisten voortijdig de wedstrijd. Maar die goal van Celeste was ongelofelijk knap.

Zullen we nog een rondje spelers en coaches doen?

Doen we altijd, toch?

Barbara…

… heeft haar plekje helemaal gevonden. Ze is een echt clubmens en het was niet makkelijk voor haar om zich thuis te gaan voelen bij TOP. Over haar seizoen kan ik zeggen dat je je haar rol eens moet voorstellen. Ze staat naast Celeste, de beste aanvalster van Nederland. In principe gaat naar haar de grootste aanvallende aandacht maar Barbara neemt die rol feilloos over als het moet. Dat heeft ze dit jaar zo goed gedaan dat het gewoon haar beste seizoen van de drie was. Moet je trouwens nagaan: drie seizoenen bij TOP en drie zaaltitels, naast nog een paar andere.

Celeste

Voor haar heb ik eigenlijk geen woorden. Ze liet gisteren weer zien waarom ze de beste speelster van Nederland is. Maar ze is niet alleen een geweldige speelster maar ook een geweldig persoon. Cel is van een individu een echte teamplayer geworden.

Over jezelf praat je niet hè?

Nee.

Jet

Die heeft het allerbeste seizoen uit haar carrière gespeeld. Week in week uit was ze uitstekend. Celeste is in het ene vak een kanon, Jet in het andere. En ze heeft haar seizoen bekroond met een geweldige finale. Aan Jet moet je misschien wennen omdat ze heel direct is; ze heeft het hart op de tong. Maar altijd is het constructief, haar opmerkingen dragen altijd bij in opbouwende zin.

Mick

Er wordt wel eens gediscussieerd wie de beste korfballer van Nederland is en dan hoor je hetzelfde rijtje namen. Voor mij is het er maar een, en dat is Mick. Hij is verreweg de beste. Hij kan alles, aanvallen maar ook verdedigen Daarbij kan hij zelf een wedstrijd beslissen maar zichzelf ook zo opofferen dat hij anderen de wedstrijd kan laten maken. Die veelzijdigheid en die instelling maken hem uniek. En in dit seizoen was hij daarin uitzonderlijk goed.

Nick

Mooi! Er past maar een woord bij Nick: onnavolgbaar. Niet alleen voor het publiek maar ook voor ons. En ik vraag me af of-ie zelf wel weet waar de acties gaan eindigen die hij inzet. Maar het zijn niet zomaar gekke acties: ze hebben ook nog veel rendement. Nick is iemand waarvoor je naar de wedstrijd komt. Een fenomeen.

Paul

Ook Paul speelde zijn beste seizoen. Hij krijgt wel eens te weinig krediet voor het werk dat hij doet. Hij is stabiel, sterk, schiet goed en heeft daarin grote stappen gemaakt. Het is fijn om zo’n speler in je ploeg te hebben. Die kan nog wel jaren mee.

Over de mannen bij elkaar moet ik zeggen dat de sfeer heel bijzonder was. We hebben heel veel plezier met elkaar gehad, er was een hechte band. En het inmiddels beroemde voetvolley heeft daarbij een belangrijke rol gespeeld.

Sanne

 

Stel je de positie van Sanne eens voor. Ze staat als jonkie bij Jet, Mick en mij. Dat is echt niet makkelijk. Het kan zijn dat het lijkt dat ze daardoor soms wat ondersneeuwt. Maar ook Sanne heeft gewoon een goed seizoen gedraaid en zich goed ontwikkeld. Er zit enorm veel potentie in haar. Ze heeft in ons moeilijke vak toch haar rol weten te vinden en komt regelmatig met nuttige opmerkingen. Ze heeft het prima gedaan.

Jan en Frits

Een uniek duo. Ik zal proberen het kort samen te vatten. Jan bepaalt als het ware de koers  als kapitein van het schip. Frits vult dat meer concreet in voor ons als individuele spelers. En in die rollen vullen ze elkaar perfect aan. Die manier van werken werkt voor onze groep op de een of andere manier perfect. Trainen en coachen is helemaal niet zo makkelijk en zeker in onze groep niet. Maar Jan doet dat op een manier die zo rimpelloos is dat het lijkt alsof het niets is. Daarbij komt dat beiden heel prettige mensen zijn in de omgang. Dat krijgen ze natuurlijk terug en zo is er iets moois ontstaan. Het was heel belangrijk voor de groep dat Frits weer kon aansluiten na zijn medisch ongemak.

We hebben het nu over de spelers en trainers gehad maar ik wil toch ook de medische staf noemen. Het is ongelofelijk hoe belangrijk die voor ons is. Voor alle pijntjes, en ik kan je vertellen dat ze overal voor kunnen komen, weten ze wel een oplossing. En ze zijn onvermoeibaar in het luisteren naar al die klachten.

In alle jaren “Even bellen met…” heb je soms een blik achter de schermen willen geven. Toch heb je lang niet alles verteld. Is er nog een leuke anekdote?

Dat zijn er veel maar aansluitend op het vorige wil ik dit wel kwijt. Een tijd geleden had ik helemaal geen zin meer om te gaan trainen. Stel je voor: een speler die er gewoon geen zin meer in heeft om naar de training te gaan! Maar ik had er even echt genoeg van en heb Jan opgebeld. Je kunt dan als trainer van alles doen, bijvoorbeeld iemand niet opstellen. Jan heeft me overgehaald om toch naar de training te komen. We hebben daarna gekeken wat wel zinvol was om te doen en zo is het voetvolley geboren. We zijn dat gewoon gaan doen en daar werd nooit een probleem van gemaakt, misschien tegen alle logica in. Maar Jan en Frits hebben schijt aan trainerslogica. Ze doen wat ze willen doen en kijk de laatste jaren maar eens naar het resultaat.

We hebben het over het seizoen en de spelers gehad. We zouden eindeloos kunnen terugblikken op je carrière maar ik ben bang dat dan dezelfde cliché-vragen weer naar voren komen. Toch zou ik willen weten of met jou een bepaalde generatie verdwijnt. Ik bedoel: je hebt zelf vaak gezegd een hekel aan trainen te hebben. Talent had je, dat staat buiten kijf, en het heeft je alles gebracht. Maar is talent alleen nog steeds genoeg?

Ik denk het niet. Ik kwam vanuit de A1 gelijk in het eerste, dat was toen vrij normaal. Maar tegenwoordig moet je uitzonderlijk goed zijn om dat te kunnen. Het is een open deur dat het korfbal sneller en professioneler is geworden, maar het is wel zo. Wil je de top halen, dan zul je dus hard moeten trainen een paar jaar moeten groeien naar het hoogste niveau. Dat vergt geduld.

Het waren alle seizoenen mooie gesprekken met je. Maar zoals je carrière eindigt, zo moet deze rubriek ook eens tot een einde komen. Is er nog iets wat je wilt zeggen?

Ik heb alle jaren enorm genoten van het korfbal en de successen. TOP is een geweldige club in wat we zijn en hoe we het uitdragen. Daar ben ik enorm trots op.

Dat zijn mooie woorden. We zien en spreken elkaar weer op het veld. Mag ik tot slot Luuk nog even?

Luuk! Hier is HWH!

Joooooo! Met Luuk.

Dag Luuk. Met HWH. Mag ik of iemand anders je over een jaar of twintig bellen?

Ja hoor!











 

Share
RVD190413untitled322.jpg