Club nieuws

Alle nieuwsberichten van onze website vind je hier. Let op:  na enige tijd worden de berichten gearchiveerd.

Overleden ... Ruud van der Horst

Lieve Toppers,

Dit is dan zo’n stuk dat je hoopt dat het nog heel lang zal duren voordat je het gaat schrijven.  Helaas is korfbaldier en TOP-clubman en natuurlijk mijn/onze vader en opa Ruud van der Horst op vrijdag 13 januari overleden. Binnen de korfbalwereld in een grijs verleden bekend als oud-speler van HKV (nu HKV/Ons Eibernest), maar nog meer als trainer-coach van ontelbaar veel teams bij TOP en andere verenigingen. Ik hoor nog steeds heel vaak mensen zeggen. “Ik heb nog training gehad van je vader”. Termen als opbouwtrainer zoals hij dat zelf altijd noemde kwamen dan altijd langs.

De teams die Ruud als hoofdtrainer getraind/gecoacht heeft,  dat waren er nogal wat. Ik zal heus wat clubs vergeten, maar daarbij waren o.a. TOP, Achilles, Die Haghe(2X), Zuiderkwartier (nu KZ Leiden) en Fides Pacta (nu SportingTrigon). Vanuit die rol, het hoofdtrainersschap,  was zijn introductie bij  TOP rond 1980. Ik weet dat nog goed want op dat moment werd ik samen met mijn broer ook lid van TOP. Deze hoofdtrainers rol heeft hij een aantal jaar gedaan en Ik kan als kind letterlijk nog voorbesprekingen van hem herinneren bij het 1e omdat ik regelmatig meeging (mocht) en wedstrijden keek.  Daar deed die nooit moeilijk over. Dat hoofdtrainersschap bij TOP liet hij na een aantal jaar los met een nieuwe generatie spelers maar ook omdat ik samen met mijn broer alle jeugdteams doorliep en hij op een gegeven moment in de TC-jeugd plaatsnam. Hij kon het natuurlijk toch niet laten en werd daarna trainer-coach van de junioren en stond daarmee weer aan de basis van een aantal generaties van spelers die uiteindelijk in de selectie terecht kwamen waaronder ikzelf. Dat heeft hij best een tijdje succesvol gedaan. Ik kan me herinneren dat er daarna nog een laatste uitstap kwam als hoofdtrainer naar Die Haghe omdat die hem vroegen om de ‘boel weer op de rit te zetten’ zoals die dat altijd zei.  Het kon uiteindelijk geen toeval zijn dat die dat ook deed en daardoor onder andere betrokken raakte bij de start van de later heel succesvolle generatie bij Die Haghe van voor de kenners ‘ Tim Abbenhuis & Co’. Toen zijn werk er daar op zat keerde die natuurlijk weer terug naar TOP want daar lag toch altijd zijn hart. 

Wat ik me daarna herinner is dat hij daarna zich vooral weer richtte op de junioren. Dat vond hij altijd een mooie uitdaging bij TOP en was natuurlijk ook een mooie reden om lekker bezig te blijven binnen de club. Bekend fenomeen hierbij was de juniorenraad waarin hij vele jaren actief was en onder andere activiteiten binnen TOP organiseerde zoals de befaamde juniorenweekenden naar Wierden. Dat zag hij vooral als lol en verbinding en als onderdeel om  goed te kunnen presenteren. Maar als belangrijkste om iedereen te betrekken en om geen onderscheid te maken qua spelers of je nou in de A1 zat of de A5. 

Voor zijn actieve inzet binnen TOP is hij overigens beloond met de titel Lid Van Verdienste en daar was hij enorm trots op ook.

Na deze junioren tijd bemoeide hij zich ook met de lagere seniorenteams, maar deed toch nog een uitstap naar Sporting Trigon.  Dat ging hij doen toen die,  in mijn slipstream meeging even voor de eeuwwisseling naar Sporting Trigon. We hebben het daar nooit over gehad, maar hij ging als natuurlijke stap gewoon met me mee. Hier is hij vanwege zijn bekendheid als trainer bij de club ook nog betrokken geweest bij de TC en o.a. nog een tijdje interim-coach geweest van het 2e., heeft zich ook nog actief met de junioren bemoeit om daarna natuurlijk ook nog lang training te geven aan de lagere senioren/recreantengroep. Dat laatste heeft hij nog heel lang volgehouden, ook toen ik al lang terug was bij TOP. 

 

Naast training geven en alle andere zaken zette hij ook zijn bouwkundige achtergrond in voor TOP bij de bouw van het huidige complex en dat ging eigenlijk geruisloos over in het onderhoud daarvan. Je hoefde sowieso niet raar op te kijken als je op een dinsdag ochtend zijn kenmerkende Jeep op het complex aantrof vanwege een reparatie die hij aan het doen was. Waardevol zijn dan ook de gesprekken die ik vanuit de STIWA weleens voerde met de TOP complex beheerders. Die altijd vroegen hoe het met hem ging en ook vol bewondering uitspraken dat die altijd bezig was voor TOP en dus ook als niemand het zag of het merkte. Ik zag mijn vader vaker soms zelfs periodes meer bij de club dan bij zijn of mijn huis tot grote hilariteit van onszelf. 

Na de bouwperiode bleef hij actief voor de lagere seniorenteams voor zowel TOP/ als Sporting Trigon Om daar veelvuldig aan de bar een bakkie koffie te doen of de beroemde tosti te eten en de actualiteiten binnen de club te bespreken of gewoon voor een praatje. Die beroemde tosti is daardoor een apart begrip geworden binnen TOP(en Sporting Trigon) en resulteerde in de uiteindelijke geuzennaam de ‘Opper tosti’ en daar moest hij altijd enorm om lachen als ik hem zo aansprak.

Zijn laatste actieve trainingsjaren was hij vooral in de lagere seniorenteams actief van TOP maar ook nog die van Sporting Trigon . Ruud voelde op een geven moment dat het genoeg was geweest en droeg de welbekende stokjes over. Dit vanwege de beperkingen waar hij zich steeds meer geconfronteerd zag.  Wat hij nog wel deed, naar de mogelijkheden die er waren,  zich nog een beetje bemoeiend waar het kon met de organisatie.   Met name tijdens de voorbije succesjaren van TOP was hij ook bekend bij alle selectie spelers. Hiervoor heeft hij een aantal jaarboeken/magazines voor samengesteld als herinnering voor weer een succesvol jaar. Mooie anekdote hierbij is dan ook dat als er dan een landskampioenschap was behaald,  hij steevast een kaart en bloemen stuurde naar Nicole,  vrouw van de hoofdtrainer Jan Niebeek om haar ook te bedanken. 

Hij heeft oprecht genoten van alle successen van de laatste jaren, maar bleef daarin altijd kritisch kijken naar de club. Mooie herinnering voor mij was dat hij me,  na het feest van 1 van de landskampioenschappen naar huis reed met de auto om half 5  in de ochtend omdat hij vond dat ik goed thuis moest komen. 

Vooral de laatste jaren vond hij het, waar het kon,  mooi om zijn kleinkinderen te zien spelen (Jitte, Fedde bij TOP/Emy, Jesse bij KoogZaandijk). Echter steeds minder bewust vanwege zijn fysieke en geheugen mankementen die de scherpte steeds meer in de weg zaten. Ik denk dan ook graag terug aan de jaren dat hij mooie en rake kritische analyses kon maken naar mij als actieve speler maar daarnaast ook over tegenstanders. Dat fanatieke kwam dan altijd naar boven en vonden we samen prachtig. 

Ik zal vast en zeker nog wat activiteiten niet benoemd hebben, maar het is niet te doen om dat allemaal op te noemen. Het is gewoon weg heel veel en dat zegt alles over hoe hij er in stond en waar zijn passie lag.

En zo herinner ik hem graag. Bij TOP op het complex of dat nou aan de bar of op het terras was of in de zaal.....op de plek waar die graag was,  pratend met iedereen..., zich bemoeiend met de organisatie, maar altijd om te verbeteren. Kijkend bij de selectie of andere teams...

 

Verdrietig maar oprecht blij dat, met zijn beperkingen van de laatste tijd,  de wedstrijd nu is uitgespeeld.  

We gaan hem missen.

 

Mede namens de familie en Annemieke, 

Tim

 


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share