Club nieuws

Bedankt en tot ziens

Zaterdag 28 mei, de laatste (voorlopig) keer dat we vandaag naar Sassenheim rijden. Nog een keer de rode trui en jas aan (overigens ook in het dagelijks leven mijn lievelingskleur) en in de auto voor een uurtje naar de laatste thuiswedstrijd. Een apart gevoel, want we sluiten vandaag weer een periode af als ouders. Zoals we al vaker een periode hebben afgesloten, blijft dat toch lastig. Bijzonder was dat we vandaag voor het eerst in die 7 jaar voor de brug bij Sassenheim moesten wachten, iets wilde onze laatste rit verlengen denk ik. De laatste wedstrijd van Barbara en Maayke. Een keuze is gemaakt en wij gaan mee naar het nieuwe avontuur. 

7 jaar geleden kwamen wij, samen met dochter Barbara, binnen bij TOP. Wat een warm bad was dat. Ik weet nog goed onze eerste thuiswedstrijd in de zaal. Bij de kassa verwachtten ze ons al en een clubsjaal lag voor ons klaar. We voelden ons vanaf minuut 1 welkom, ondanks dat Barbara wel concurrentie was voor de dames in de selectie. Al snel zag ik een vacature voor schrijver van wedstrijdverslagen en als er iets is wat ik graag doe is schrijven. Een sollicitatiegesprek bij Ron en ik was aangenomen. Wat een eerste seizoen was dat, landskampioen, wauw, wat een belevenis en wat ontzettend gaaf om mee te maken. In de Ziggo Dome heb ik vele mensen omhelsd die ik nog niet kende. Het tweede seizoen kwam er een volgende vacature voorbij, teammanager bij TOP 2. Kon dat wel, als moeder van binnen de selectie? Ik had al wel wat werkervaring in deze functie, we hebben het met elkaar gewaagd en drie mooie seizoenen volgden. Wat was het mooi om zo dichtbij de selectie te mogen zijn, de spelers te leren kennen, de randzaken te regelen en een kijkje in de keuken van TOPkorfbal te kunnen nemen. Met Frodo die er altijd als vraagbaak bij was en waar ik ontzettend fijn mee heb samengewerkt. Hij van “het komt wel goed” en ik “wil het nu geregeld hebben”. Een mooie tandem. Twee landstitels volgden nog (zelfs mijn tv-debuut bij de NOS) en daar hoorde natuurlijk “we gaan Europa in” bij. Zoveel betrokken TOP-leden die de moeite namen om naar Spanje te reizen, het was één groot feest met elkaar. Ook in Belgie werd de Europacup opgehaald met een tribune vol TOP-fans. Als regelnicht beleefde ik gouden tijden en ik mocht er ook nog over schrijven, hoe mooi is dat. 

 

Na drie jaar maakte ook dochter Maayke de overstap, zo leuk dat de zusjes voortaan samen naar Sassenheim gingen. Voor ons natuurlijk ook hartstikke leuk, want nu gingen we bij zowel 1 als 2 kijken. Hoe mooi was het dat Maayke het laatste seizoen in TOP 1 mocht spelen. Daarnaast heb ik af en toe een bardienst gedraaid, samen met Nubia als mentor, ook erg leuk om te doen. De gesprekken met velen van jullie, vooral ook met de oma’s van Thomas, Stan en Demi, waren altijd gezellig. Het voelde altijd als een soort van thuis. 

 

En ja, dan volgt de laatste wedstrijd, de meiden een publiekswissel, mooie en welgemeende woorden. Het laatste wedstrijdverslag heb ik net geschreven, het is klaar. Er is een einde gekomen aan een periode van 7 jaar TOP. Einde van een mooie periode waarin ik veel heb meegemaakt, gedaan en vele herinneringen heb gemaakt. Dank jullie wel dat wij als gezin onderdeel van jullie mooie club mochten zijn. 

 

Tot ziens!

 

Desiree

Share